Fylia
![[[l3eel-ze'-buth]]](http://file.storythai.com/icon/s/0011157.jpg "[[l3eel-ze'-buth]]"){kind=icon}
ปีใหม่ .. รับน้อง .. 「友達」
กว่าจะกลับมาอัพไดเนอะ ฮ่าๆ
จะอัพเรื่องตั้งแต่ปีใหม่เลย
ชีวิตช่วงนี้ไม่มีอะไรมากอ่า
ปีใหม่ไปโฮมสเตย์หนึ่งคืนกับครอบครัว
หน้าตาบ้านที่ไปอยู่มา ทรงไทย แต่ชั้นล่างเป็นปูน
ห้องนั่งเล่นชั้นล่าง
หลังบ้าน เกือบริมน้ำ ต้องเดินออกไปอีกนิด มีต้นมะพร้าวต้นเตี้ยหลายต้น อร่อยด้วย อิอิ
ห้องนอนเล็ก อันนี้พี่ที่มีครอบครัวนอน
ห้องนอนใหญ่ชั้นบน ที่เหลืออีก 8 คน นอนห้องนี้
นอนบนที่นอนที่วางเรียงกัน คนก็นอนเรียงกัน บ้านเราสบายอยู่แล้ว ไม่ลำบากเลย
ป้าเจ้าของบ้าน ชื่อเล็ก (เอ๊ะ คุ้นๆนะ ฮ่าๆ) ใจดีและเป็นกันเองมากๆ เหมือนเป็นญาติเลย
หมาของป้า ชื่อนาก เป็นตัวเมีย เลยเรียกกันว่าแม่นาก (ตัวมันสั้นๆป้อมๆเหมือนนากอ่า)
น่ารักมาก เป็นมิตรกับแขกที่มาพักทุกคน ชอบมากเลย
ตอนไปพักที่นั่น มีครอบครัวอื่นพักอยู่ในบ้านด้วยนะ อีกสองครอบครัว เป็นชาวอิลสามหนึ่งครอบครัวด้วย
แต่แบ่งกันอยู่เป็นห้อง ก็เลยไม่รบกวนกัน เป็นครั้งแรกที่อยู่แบบโฮมสเตย์ เลยรู้สึกแปลกใหม่ ก็ดีค่ะ
บ้านป้าอยู่ห่างจากตลาดน้ำอัมพวาพอประมาณ ก็เลยค่อนข้างสงบ อยู่ใกล้วัดจุฬามณีที่พ่อไปประจำด้วย
ชอบมากๆ อยากอยู่ต่ออีกสักคืนสองคืน มันสงบแล้วก็สบายใจ อย่างที่บอก ป้าเหมือนเป็นคนในครอบครัวเลย
สำเนียงการพูดของป้าก็จะเหน่อๆ ฟังแล้วน่ารักดี ตลกด้วยนะ แถมคุณพ่อของป้า้เค้าก็รู้จักพ่อเรากะอาเจกดีด้วย
(เมื่อก่อนพ่อเรากะอาเจกจะดังมากที่วัดจุฬาฯ เพราะเป็นลูกศิษย์พระอาจารย์ชื่อดัง แล้วพ่อกับอาเจกหน้าตาคล้ายกันมาก คนทักผิดบ่อย)
ไปตลาดน้ำอัมพวา คนเยอะมากเดินได้ทีละคืบ ไม่ค่อยชอบเลย คนเยอะเกินไป
แต่ก็นะ มันธรรมดา ก็เราไปกันตอนวันหยุด
แต่ถึงคนจะเยอะ พวกเราก็ยังกินได้ไม่หยุด ฮ่าๆ เจออะไรหยุดเดินซื้อกินตลอด อร่อยบ้างไม่อร่อยบ้าง
หมดเงินกับของฝากที่เป็นของปีใหม่ด้วย จนเลย T^T
ประมาณสามทุ่มครึ่งก็นั่งเรือไปดูหิ่งห้อย น้อยกว่าที่คิดนะ แต่ก็ยังดีทีี่มีให้เห็น สวยดี นั่งเรือกลัวก็จริง แต่ลมเย็น สบายมากเลย
ตอนดึก ก็เป็นคืนเคาท์ดาวน์ เป็นการเคาท์ดาวน์ปีแรกที่เงียบมากๆ โทรศัพท์มีมาครั้งเดียว ข้อความมาหกข้อความ
เราเองก็ไมไ่ด้ส่งหรือโทรหาใครเลย แถมไม่ได้เคาท์กันดังๆแบบที่เคยทำด้วย แบบว่าครอบครัวอื่นเค้านอนหมดแ้ล้ว
พวกเรานั่งเล่นบิงโกกัน ฮ่าๆ
วันรุ่งขึ้น ก็กลับบ้านกันแล้ว
ขากลับก็แวะหาอะไรกินที่นครปฐม ตรงพระปฐมเจดีย์ ไปกันบ่อย แทบทุกครั้งที่ไปต่างจังหวัดเลย
...............................
รับน้อง@ระยองฮิ
ก็ไม่มีอะไร ไม่ได้ถ่ายรูปมากเท่าไหร่ เพราะขี้เกียจ แล้วก็เล่นสนุกกับน้องๆด้วย อิอิ
สนุกมาก น้องไปกันแค่สิบเจ็ดคน จากทั้งหมดเกือบห้าสิบคน น้อยแต่ก็เป็นคนที่อยากไปรับจริงๆ พี่ๆก็ดีใจแล้วแหละ
ออกเดินทางกันตอนสองทุ่มของวันที่ 16 ไปถึงก็เที่ยงคืน
แต่ระหว่างทาง พวกเราส่วนใหญ่ไม่ไ่ด้หลับกันเลย
"ดิ้นกันกระจาย"
เนื่องจากน้องไปน้อย แล้ววันเพิ่งเจอกันรวมๆจริงๆ น้องก็เลยไม่ค่อยกล้าเต้น
คืนนั้นเลยเหมือนเป็นการที่รุ่นพี่ไปรับกันเอง ฮ่าๆ
กิจกรรมที่ชายหาดในวันรุ่งขึ้น เล่นเกมหลายอย่างมาก แดดเปรี้ยงเลย แต่ตกดึกมาก็หนาว
ตอนแรกพวกเรากะจะว้ากกันด้วยนะ แต่มันมีเหตุ เลยทำให้เราเห็นใจน้องที่มากัน
เมื่อน้องเต็มใจมา เราพี่ๆก็อยากจะทำให้การรับน้องครั้งนี้เป็นความทรงจำที่สวยงามมากที่สุดอันนึง
เลยมีแต่ขำ ฮา มิตรภาพล้วนๆ ไม่มีบึ้งตึงหรือว้ากอะไรทั้งสิ้น
(มีเหวี่ยงบ้างเล็กน้อย แต่เหวี่ยงแล้วฮา ฮ่าๆ)
ทุลักทุเลไปบ้าง ก็เพราะพวกเราไม่ค่อยได้ไปรับใคร มักจะเป็นคนโดนรับซะมากกว่า
เล่นแชร์บอลชายหาดระหว่างพี่กับน้อง
พี่แพ้เยอะ ด้วยสังขารและความไวที่สู้น้องไม่ไหว ฮ่า
เราไม่ค่อยไล่ลูก แต่เมืือใดที่น้องถือลูกแล้วลังเลส่งไม่ถูก เราจะเ้ดินเข้าไปหา แล้วแย่งมา (ของถนัด) ฮ่า
จนเหมือนเล่นรักบี้มากกว่าแชร์บอล ฮ่า
ตกดึกก็เล่นละคร ทำการแสดงให้น้องดู น้องก็ฮาน้ำตาเล็ด
พอตอนน้องโชว์บ้าง พี่ก็ฮากันจนตีนกาน่าจะเพิ่มกันได้เยอะ ฮ่า
สักพักเรา เบลล์ เอ๋ย สอง โอม นิก พลอย นิตา ก็ไปช่วยกันจัดที่บายศรี
เป็นศาลากลางน้ำ ทางเดินไปมืดน่ากลัวมาก ให้เดินคนเดียวไม่ไหวแน่
จัดเสร็จแป๊บเดียวน้องก็มากันแล้ว พวกเราหลายคนร้องเพลงบายศรีด้วยเสียงที่แห้งจากเมื่อคืน (เราด้วย ฮ่า)
แต่ก็เกิดจากความตั้งใจจริงๆ
ก่อนจะให้น้องเปิดตา เป็นเวลานานที่พี่ๆและน้องๆทุกคน พูดความในใจกัน
ฝนทำพวกเราซึ้งน้ำตาไหล เพราะฝนบอกว่า
"นี่เป็นกิจกรรมสุดท้ายที่พวกพี่ๆทุกคนจะได้ร่วมกันทำพร้อมหน้า เพราะเดี๋ยวหมดเทอมนี้ พี่ๆหลายคนก็จะไปเรียนที่ญี่ปุ่น"
เราที่คิดถึงเบลล์กะสองที่ไป ก็น้ำตาไหลพรากๆ
สักพักก็ให้น้องพูดความประทับใจเรียงคน
แล้วก็ผูกข้อมือ
เป็นครั้งแรกของเราที่ผูกข้อมือรุ่นน้อง รู้สึกบอกไม่ถูกเลย แต่มันเป็นอะไรที่ดี
ตลอดเวลาช่วงกลางวัน เราไม่รู้จักน้องเท่าไหร่ น้องก็ไม่รู้จักเราเหมือนกัน
แต่ตอนผูกข้อมือ เหมือนได้รุ่นน้องเพิ่มมาเยอะเลย
จบจากบายศรี เราบางส่วนก็ไปเล่นดอกไม้ไฟกันที่ชายหาด เป็นคืนที่หนาวแต่สวยงามที่สุด
พอเช้ามา แต่ละคนก็ทานข้าวเก็บกระเป๋า ที่จริงมีมิชชั่นต้องแอบทำให้บัดดี้ด้วยนะ
มีทั้งพี่ต้องเทคน้อง น้องเทคพี่ พี่เทคกันเอง น้องเทคกันเอง
เช้าวันนั้น เลยเป็นวันที่ทุกคนรีบทำมิชชั่นให้ครบ
ส่วนเรา ทำหมดตั้งแต่เมื่อคืน
น้องตี๋ บัดดี้ที่เราต้องทำมิชชั่น คือการไปขอยืมยาดมน้องสองครั้ง กับถ่ายรูปด้วยกันที่แถมป่าชายเลน
(รูปนี้เพื่อนหลายคนบอกว่าน้องตี๋ หน้าเหมือนโอม)
อันนี้แถม น้องกร ภาพนี้เป็นมิชชั่นของเบลล์ ที่ต้องให้้น้องทำท่าตั๊กแตนให้ดู
ไม่บรรยายแล้วกันนะ ฮ่าๆ
ขากลับ เราเล่นคิลเลอร์กัน สนุกดี ยังไม่อยากให้ถึงธรรมศาสตร์เลย เล่นกันเพลินมาก
อ้อ มีสมุดกระจก น้องๆเขียนให้เรา มีคีย์เวิร์ดคำเดียว
"Attack"
เพราะน้องบอกว่าเราชอบโจมตีตอนเล่นแชร์บอล (อะไรกัน เค้าแค่เข้าไปแย่งนิ่งๆเองนะ)
ตัวระบมกันเป็นแถบ ฮ่า (เราก็ระบมเหมือนกันแหละ)
(หลังจากนั้น ทุกวันนี้ น้องๆยังคงทักและลาเราด้วยการ Attack อยู่เลย ฮ่าๆ)
เป็นหนึ่งความทรงจำที่จะไม่มีวันลืม
รักเพื่อนๆและน้องๆเอกแจ๊ปมธ. รุ่น 49 และ 50 ทุกคนน้าาา
...............................
「友達」
จับผม ลูบหัว รวบผมเราเล่น
จับแขน
แล้วก็พูดว่ารักลอยมาตามอากาศ
..มันคืออะไรกันหนอ..
ถึงจะบอกตัวเองว่าอย่าหวังมาก มันก็ไม่ทันแล้วแหละ
แม้ไม่หวัง เราก็ชอบนายเข้าอีกหนแล้วแหละ
ตอนแรกเราแค่ชอบแบบรู้สึกดีเฉยๆนะ
แต่ตอนนี้เริ่มชอบจริงๆซะแล้ว
.
.
.
.
.
อยากบอกจริงๆ ว่าอย่าบอกว่ารัก ถ้าคำว่ารักนั้นหมายถึงแค่เพื่อนกัน
เราไม่ได้คิดไปแบบนั้นด้วย แม้จะคิดกลางๆไว้ แต่ก็แอบหวังเหมือนกัน
ทุกวันนี้ นายก็ยังคงใกล้กันเหมือนเคย
เราก็พยายามที่จะเป็นปกติอยู่
ถ้าหากเราทำตัวแปลกไป นายจะทำยังไงนะ
.
.
.
.
นายมีใครคนนั้นอยู่หรือเปล่า รอคำตอบของเค้าอยู่หรือเปล่า
อ่านจากข้อความที่ฮิห้าแล้วก็แอบสงสัยว่าจะหมายถึงเราหรือไม่ใช่
แต่เราก็หวังมากไปมั้ง เราไม่ได้ดีพอที่นายจะมาชอบเลย
เราก็แค่ผู้หญิงธรรมดาๆคนนึง
ส่วนนาย ก็เหมือนดีเกินไปสำหรับเรา
....
อีกไม่นานนายก็ไม่อยู่แล้ว
เราจะจัดการกับหัวใจตัวเองยังไงดี เมื่อนายไม่อยู่ที่นี่
อยากจะเขกหัวนายจริงๆ ตาบ้า
ดูดวงกับเพื่อน ถามว่าคนเราที่สงสัยเค้าชอบหรือสนใจเรามั่งมั้ย
เพื่อนตอบว่า ก็ไม่แน่เหมือนกันนะ เค้าเหมือนกำลังตัดสินใจอยู่
แต่ว่าเค้ากำลังจะไปแล้วนิ
.....
เพื่อนมันไม่รู้เรื่องตาคนนี้หรอกนะ ไม่รู้จักด้วยซ้ำไป
แต่ตรงจริงเรื่องที่กำลังจะไปน่ะ
เพื่อนบอกรอคำตอบไม่เกินสามเดือน
แต่เหลืออีกเดือนเดียวนายจะไปเนี่ยนะ!!!
...จะจัดการยังไงกับใจดีหนอเรา...
Tile : ฝัน หวาน อาย จูบ
Artist : August Band + พลอย
Credit : imeem
TU Japanese Major#49 @ Mainichi Japan Festa 2008
ทนอ่านหน่อยแล้วกันนะ